رشوه جنسی؛ قصور از رشوه‌دهنده است یا رشوه‌گیرنده؟

آیا تابه‌حال با رشوه جنسی مواجه شده‌اید؟ اصلاً مقصر کیست؟ اگر پای حرف دخترها بنشینید، انبوهی از قصه‌های تکراری از آن‌ها می‌شنوید که چکیده‌ی همه‌ی آن‌ها این است: در جاهای مختلف در زندگیِ روزمره یا حرفه‌ای، با مطالبات جنسیِ کسی روبرو شده‌اند که به همکاری با او نیاز داشته‌اند.
رشوه جنسی
رشوه‌گیری جنسی

«مهدی تدینی» در مورد رشوه جنسی می‌نویسد: اگر پای حرف دخترها بنشینید، انبوهی از قصه‌های تکراری از آن‌ها می‌شنوید که چکیده‌ی همه‌ی آن‌ها این است: در جاهای مختلف در زندگیِ روزمره یا حرفه‌ای، با مطالبات جنسیِ کسی روبرو شده‌اند که به همکاری با او نیاز داشته‌اند. حال آن فرد یا چنان وقاحت و اعتمادبه‌نفسی داشته که این خواسته را صریح بیان کرده، یا با رفتار خود آن را نشان داده. دردسر آن دختر از این لحظه شروع می‌شود: یا باید بی‌درنگ رفتاری تند کند و منتظر عواقب آن باشد، یا باید رندانه‌تر عمل کند و بدون تَن‌دادن به چیزهای ناخوشایند، وضعیت را مدیریت کند تا ماجرا سپری شود. میزان گستاخیِ طرف مقابل، و نیز میزان وابستگیِ دختر به جایگاه و تصمیمات آن فرد، سرنوشت قضیه را روشن می‌کند.

رشوه جنسی، رشوه گیری جنسی

من نام این فرایند را می‌گذارم «رشوه‌گیری جنسی» و لازم هم نیست دقیقاً هم‌خوابگی مد نظر باشد تا بتوان عنوان «رشوه جنسی» را به کار برد. به‌طور کلی هر جا مردی تلویحاً یا تصریحاً از زنی بخواهد رفتاری گشاده‌تر و مهربانانه‌تر از خود بروز دهد تا در مقابل امتیازاتی بگیرد، «رشوه‌گیری جنسی» رخ داده‌است – حتی اگر سبزی‌فروش سر کوچه باشد و بابت سبزیِ بهتر، عشوه طلب کند. عموم رشوه‌گیری‌های جنسی از همین نوع است. در این‌جور مواقع کسانی هستند که در توجیه «رشوه‌گیری جنسی» می‌گویند «این یک مسئله‌ی دوطرفه بوده» و حتی ممکن است مانند مردی از این مردان در کمال وقاحت بگوید «ارتباط من با هیچ‌کس زوری نبوده‌است.»

رشوه جنسی، رشوه گیری جنسی

سه نکته و تمام

یک: ابعاد این «رشوه‌گیری جنسی» بسیار گسترده‌تر از چیزی است که بیان می‌شود؛ بسیار فراتر از آن چیزی که در یک بیانیه و چهارتا پُست ابراز شود.
دو: این‌که کسانی باشند که خود اهل «رشوه‌دهی جنسی» باشند، هیچ توجیه و عذری برای «رشوه‌گیران» نمی‌آورد. رشوه‌گیری مذموم است، حتی اگر رشوه‌دهنده با رضا و رغبت رشوه دهد. اگر آن مرد در آن جایگاه نبود، طبعاً کسی هم به او رشوه نمی‌داد. پس مسئله در این‌جا «اجبار» و «اختیار» نیست، بلکه «جایگاه» است که با رشوه‌گیری آلوده می‌شود. و البته اگر زنی داوطلبانه به مردی رشوه داد و او گرفت، باید پای لرز آن هم بنشیند؛ زیرا رشوه‌دهنده خطاهای دیگری هم می‌کند…
سه: می‌گویند جریانی (سیاسی/حکومتی) در کار است تا آدم‌های بزرگ را لجن‌مال و رسوا کند. پاسخ روشن است: آدم بزرگ مانند آدم بزرگ رفتار کند تا کسی نتواند او را رسوا کند. به همین روشنی و صراحت! آدم بزرگ نه رشوه جنسی طلب می‌کند، و نه رشوه جنسی می‌گیرد و نه از قدرت، هژمونی و هاله‌ی شهرت خود، برای لاپوشانیِ خطاهایش استفاده می‌کند!

شاید این پست هم برای شما جالب باشد:  مری کسات؛ نقاشی تنها که از مادران و فرزندان می‌کشید! + آثار

رشوه جنسی، رشوه گیری جنسی

نگارش و گردآوری؛ مهدی تدینی، مترجم و پژوهش‌گر در حوز‌ه‌ی تاریخ و اندیشه‌ی سیاسی/اجتماعی

5/5 - (1 امتیاز)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *